บทที่ 181 นอนด้วยกัน

โลกทั้งใบของเซเรน่าหดแคบลงเหลือเพียงชั่วขณะนั้น

ลมหายใจของเขากลืนกินเธอ—อ่อนโยนทว่าเร่าร้อน ลึกล้ำและครอบงำไปทุกอณู มันถูกควบคุมไว้อย่างระมัดระวัง แต่กลับถาโถมเข้าใส่เธอราวกับคลื่นยักษ์ที่พร้อมจะซัดให้จมดิ่ง

การควบคุมตัวเองน่ะเหรอ? ขาดสะบั้นไปแล้ว สองแขนของเธอตวัดโอบรอบคอเขาโดยที่สมองยังไม่ทันสั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ